کتاب تپه های ایران و تاریخ حفاری در آنها و نام گروههای حفاری آنها

آذر سال ۱۳۴۷، بساز و بفروش ها و بلدوزرها با چنگال های مکانیکی خود به تخریب آثار فرهنگی مشغول بودند. آثار فراوانی به صورت تپه در آمده بود که عده ای از ساکنین محلی به جمع آوری آن ها مشغول شدند و مقداری از آن ها هم همراه کامیو‌ن های خاک به خارج شهر منتقل شد. طولی نکشید که سر و صدای تخریب آثار فرهنگی در همه شهر پیچید، سرانجام کارشناسان وقت مرکز آثار باستانی به محوطه قیطریه اعزام شدند و در نیم نگاه اول به عمق ماجرا پی بردند و محوطه ای باستانی که وسعتش مشخص نبود در برابرشان آشکار شد. با مشاهده چنین وضعیتی اداره باستان شناسی، از شهرداری درخواست کرد که جواز ساخت و ساز در این منطقه را دیگر صادر نکند و جوازهای صادر شده را هم به حالت تعلیق در آورد.
گروه حفاری مشخص شد و سرپرستی آن را سیف الله کامبخش فرد(باستان شناس) به عهده داشت. کشیدن سیم خاردار در حدود ۲ هکتار از باغ صارم الدوله (جنوب پارک قیطریه ) آغاز شد. با شروع حفاری در محدوده مورد نظر به گورستانی متعلق به ۱۲۰۰ سال پیش از میلاد دست یافتند،‌هم چنین با زدن گمانه هایی در محوطه باغ مشخص شد که عرصه این گورستان ها تا نیمه های باغ هم پیش رفته است که به علت رطوبت و وجود ریشه درختان به گورها صدمه هایی وارد شده بود و حفاری در آن ها صورت نگرفت.
هنگام حفاری معلوم شد که در نقاطی از تپه و اطراف آن، زمین در یک متری به صخره سنگی ختم می شود. گورستان قیطریه نشانه ای از اسکان اقوامی در اواخر هزاره دوم و اوایل هزاره اول پیش از میلاد در این ناحیه بود. در قیطریه مردگان را با لباس و پوشش های رایج زمانه دفن می کردند و این معنا را از تکه های تکمه های لباس ، سنجاق های سربند مردان و زنان ، زینت آلات ، گردن بندها ، بازوبندها، خلخال، النگو، انگشتری و … که همراه اجساد یافت می شود، می توان تشخیص داد. در خاک سپاری مردگان باستانی قیطریه جهت و سمت خاصی رعایت نشده و فقط اموات به صورت خم شده و جنینی استقرار یافته اند. البته این جزیی از آداب و رسوم زمانه بود، ولی چنان که به تجربه دریافت شده ، سمت و جهت تدفین و کیفیت استقرار چند گونه بوده است:
پنجاه درصد اجساد عموماً در پهلوی چپ و به حالت جنینی قرار گرفته اند و صورت آن ها رو به طلوع آفتاب قرار داشت. شاید این چنین استقراری از اینجا ناشی شده که متوفای نیمه شب را، اقوام و بستگانش در صبح گاه و با سرزدن آفتاب به خاک سپرده اند. از پنجاه درصد بقیه سی درصد به پهلوی راست و صورت آن ها به طرف غروب آفتاب و ده درصد به صورت چمباتمه و ده درصد باقی مانده در حالی که به پهلو خفته اند، به آفتاب نیم روز می نگرند.
با وجودی که نزدیک به ۳۲۰۰ سال از استقرار ساکنان قیطریه گذشته اما از روی آثار و بقایای به جای مانده از آن ها می توان درباره آن ها قضاوت کرد،‌۱۲۰۰سال پیش از میلاد جمعیت زیادی در حوزه تهران زندگی می کرده اند. قوم قابل بحث ۳۰۰ سال در این منطقه زندگی کرده اند . اما بر اساس تحقیقاتی که گروهی از باستان شناسان ژاپنی در کوه پایه های گیلان و منطقه املش و در ارتفاعات بالای ۱۵۰۰ متر انجام دادند،احتمال می رود این قوم با ورود دیگر اقوام به این منطقه به گیلان رانده شده باشند . چرا که بررسی نژاد شناسی صورت گرفته بر روی جمجمه های مکشوفه از گورهای «املش»با جمجمه کشف شده از قیطریه و وسایل آن ها مشابهت دارند.

نوع : pdf

نوع نگارش : فارسی

تعداد صفحات :۴

تعداد جلد : ۱

مراحل خرید فایل دانلودی
اگر محصول را می پسندید لطفا آنرا به اشتراک بگذارید.

محصولات مرتبط

دیدگاهی بنویسید

0